patronen doorbreken

Zet hem op Duncan!!

Wat is hij leuk, die Duncan Laurence!! Eerlijk bekennen, ik kijk liever naar het Songfestival, dan naar Voetbal 😉 Vroeger vond ik dit altijd al één van de gezelligste avonden van het jaar. Ik mocht dan altijd tot ver na kinderbedtijd opblijven om dit spektakel tot het einde te zien. Vol spanning wachten wij af of “ons” Nederland dit jaar wellicht de winnaar zou worden. Voorrondes waren er nog niet, dus Nederland deed altijd mee!

Pyama’s en Puddingbroodjes

Lang voordat Duncan geboren was, zat ik al elk jaar samen met mijn zus gesetteld in onze pyjama op de bank bij oma. Vaste prik was dan het eten van een puddingbroodje. Je weet wel; zo’n wit zacht broodje met poedersuiker en gele pudding ertussen. We kregen ook altijd een advocaatje met slagroom, want dat mocht toen nog ;-). Het was de tijd van de Duitse Nicole, Sandra Kim, Frizzle Sizzle en de Herreys met hun gouden schoenen.

Het water loopt me in mijn mond

Nu 35 jaar later loopt het water me nog in de mond bij het zien van een puddingbroodje. Niet omdat ik ze lekker vind (helemaal niet zelfs), maar omdat in zo’n broodje de weerspiegeling van deze gezellige avonden zie, de liefde van mijn oma en de knusheid van de oude Eindhovense doorzonwoning. De smaak doet me niet zo veel meer, maar het is de warmte die is blijven hangen. Ik heb het broodje niet meer nodig om een herinnering te koesteren, maar vraag me af: “Heb ik zin in een puddingbroodje?” en geloof me: dat antwoord is altijd nee!

Waarin zit de gezelligheid?

Veel traktaties, maar ook andere voeding hangt samen met een herinnering. Een situatie waarin ooit iets heel lekker heeft gesmaakt, of jou heeft geholpen om op dat moment een pijn, of verdriet te verzachten. Maar ook zeker blije situaties werken mee om patronen te creëren waarin voeding bij een moment gaat horen.

Oliebollen op de kermis

Neem nou oliebollen op de kermis. Zou jij op deze middag zelf ook in de keuken zijn gaan staan om oliebollen te bakken als het geen kermis was geweest? Misschien is dit iets wat jij hebt meegekregen uit jouw kinderjaren en wat je dus ook altijd al doet, maar kan een bezoekje aan de kermis ook gezellig zijn als je geen zak oliebollen koopt? Waarin zit de gezelligheid? In het vet, in de geur of de combinatie van zoet en warmte of zit de gezelligheid wellicht in het samen zijn?

Waarom eet ik dit eigenlijk?

Talloze situaties maken dat jij eet, waarom jij eet. Continu sta je voor de keuze om te beslissen of je iets wel of niet opeet. De meeste beslissingen maak je zonder dat je er bewust van bent. Je bent je bij dit soort eetmomenten ook niet altijd bewust van de aanleiding van je eetgedrag. Hierdoor eet je ongemerkt vaak meer dan je zou willen. “Eten omdat het er nou eenmaal bij hoort” versterkt plezierige gevoelens of vermindert onplezierige gevoelens op korte termijn, maar op de langere termijn kunnen ze problemen gaan veroorzaken en overgewicht als gevolg hebben.

Patronen doorbreken

Wat je ook kiest, kies bewust. Wat je ook eet, geniet er van! Tegenwoordig vind ik het nog steeds heel gezellig om het songfestival te kijken. Ook denk ik natuurlijk altijd terug aan de avonden met mijn oma, alleen weet ik nu dat dat ook heel gezellig is zonder puddingbroodjes. De herinnering aan mijn oma zal altijd blijven al bij de tune bij aanvang van het Songfestival, maar ik weet nu dat dit niet in het broodje zit, maar in het samenzijn met degene waar ik het liefst bij ben.

Natuurlijk staat er ook bij ons iets lekkers op tafel, maar dit gaat over patronen. Ik eet geen puddingbroodje omdat het Songfestival op tv is, maar omdat ik er wel of geen zin in heb op dat moment. Loskomen van patronen is niet altijd even makkelijk, maar inzicht is wel een hele mooie stap! Kijk eens bewust aan welke producten jij emotioneel verbonden bent. Kies voor dat wat jij het allerlekkerst vind en niet omdat het bij het moment hoort.

Eetbuicoach
Mariëlle Keijzers
06-20459669 (bel of app)
info@eetbuicoach.nl

Write a comment